Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

ΟΧΙ ΚΑΛΕ, ΜΗ ΔΙΝΕΙΣ ΣΗΜΑΣΙΑ!


            Έλα, Λουκία! Γεια σου κορίτσι μου! Συγνώμη που σε παίρνω τέτοια ώρα, αλλά το ξέρεις πως είσαι η καλύτερη φίλη μου από το σχολείο. …Ναι βρε ‘συ, το ξέρω κι εγώ σ΄ αγαπώ πολύ πολύ! Άκου τώρα τι μου συμβαίνει. Ο Μήτσος μου τον άλλο μήνα πάει να καταταγεί στο Ναυτικό. … Όχι καλέ για να μπαρκάρει. Τον παίρνουνε ναύτη. …Ναι εδώ κοντά θα είναι, εκεί που κάνουν τη θητεία τους οι περισσότεροι πολιτικοί για να λουφάρουν. …Δεν ξέρω τώρα πως το λένε το μέρος στα ναυτικά, αλλά κάπου εδώ κοντά στο Μπραχάμι είναι. …Καλά, καλά, εσύ έχεις τις απόψεις σου για τους πολιτικούς, αλλά δεν είναι τώρα αυτό το θέμα μας. Λοιπόν, αν είσαι μόνη στο σπίτι, βάλε το τηλέφωνο σε ανοιχτή ακρόαση να μη κουράζεσαι, γιατί έχω να σου πω πολλά!
…Που λες Λουκία μου εγώ, μακριά από τον Μήτσο μου δεν μπορώ να ζήσω ούτε στιγμή, έχω εξάρτηση. Με ξέρεις τώρα εμένα πως κάνω όταν ερωτεύομαι, γίνομαι αφόρητα ζηλιάρα. Το ίδιο πάθαινα και με τον Τάκη. …Ξέρεις, τον πρώην μου μωρέ, εκείνον τον ψηλό τον μελαχρινό που τα είχαμε πέρυσι! … Όχι παιδί μου, αυτός με τα χοντρά τα δάχτυλα ήταν ο Τέλης, ο προπατζής. Άσ’ τα τώρα αυτά και άκου.
 Με τον Μήτσο μου έχουμε την ίδια ακριβώς ηλικία και σκέφτομαι να πάω να καταταγώ κι εγώ μαζί του αφού ψηφίστηκε νόμος που μπορείς να αυτοπροσδιορίζεσαι και να δηλώνεις, ότι αισθάνεσαι άντρας ή γυναίκα ή και κάτι ενδιάμεσο, ξέρεις εσύ! …Μπορώ σου λέω! Αλλά δεν είναι τώρα αυτό το πρόβλημα. …Άσε ήσυχη τη Βουγιουκλάκη και το «Αλίκη στο Ναυτικό»! Από τότε τα πράγματα αλλάξανε, είχαμε «Αλλαγή». Το πρόβλημα είναι πως αυτός θέλει να πάει στα υποβρύχια αλλά εγώ πάσχω από κλειστοφοβία, ούτε σε ασανσέρ δεν μπορώ να μπω, πολύ περισσότερο σε υποβρύχιο κάτω από το νερό! Φοβάμαι μάλιστα μήπως το κάνει επίτηδες ο Μήτσος, για να με αποφύγει.
…Μα τι λες τώρα Λουκία μου, τι θα πει, πώς θα καταταγώ; Πού ζεις; Ξέρεις πόσες γυναίκες ετοιμάζονται να πάνε φαντάροι τώρα με τον νέο νόμο που ψηφίστηκε από όλα σχεδόν τα κόμματα στη Βουλή; Σε πληροφορώ πως πολλές το σκέφτονται σοβαρά! Άλλες για να είναι κοντά με το αγόρι τους και άλλες πάλι φοράνε το χακί μήπως και βρούνε κανένα καλό παιδί και παντρευτούνε! …Κι όμως είναι πανεύκολο κυρία μου, αρκεί να είσαι πάνω από δεκαπέντε χρονώ και να το δηλώσεις με μια υπεύθυνη δήλωση! Ούτε γραφειοκρατία ούτε τίποτε! Αύριο θα πάω οπωσδήποτε στη στρατολογία και θα δηλώσω ότι αισθάνομαι άντρας και πως αντί για Ίρις, θέλω να λέγομαι Αργύρης!
…Στις τρίχες τώρα και στο στήθος θα κολλήσουμε βρε κορίτσι μου; Εξάλλου σήμερα, ούτε και οι άντρες έχουνε τρίχες γιατί κάνουνε χαλάουα και αποτρίχωση παντού για να φαίνονται τα τατουάζ τους. … Όχι καλέ, τι πρόβλημα να έχω στο καράβι; Ο Μήτσος μου, είναι το τέταρτο ή το πέμπτο αμόρε μου μέχρι τώρα, μπορεί και το έβδομο, δεν ξέρω, έχω χάσει το λογαριασμό. Αλλά και κορίτσι να ήμουνα ακόμα, που λέει ο λόγος, δεν θα είχα πρόβλημα ανάμεσα σε τόσους άντρες, γιατί θα τα ήξερα και θα τα είχα δει όλα, γύρω από την ανθρώπινη φύση και το σεξ, από τις ελληνικές σειρές στην τηλεόραση. Αυτές δεν δείχνουν και τίποτε άλλο, είναι καλό σχολείο!
…Όχι Λουκία μου, εσύ τι να πας να κάνεις στην αεροπορία! Τι θα πει πως ήταν πάντοτε το όνειρό σου να πετάξεις με Μιράζ; …Εσύ να μη μιλάς καθόλου, μια χαρά τα βολέψατε με την συμβία σου τη Μπέτυ! Τώρα μάλιστα που παντρευτήκατε κανονικά και με το νόμο, ένα παιδάκι σας μένει να υιοθετήσετε και θα είστε μια υπέροχη οικογένεια που θα τη ζηλεύουνε όλοι! Έχετε από φέτος και τη δουλειά σας στην ΜΚΟ που θα πηγαίνετε να διδάσκετε στα δημοτικά και τα γυμνάσια την αποδόμηση των έμφυλων στερεότυπων! Ποιος σας πιάνει τώρα! …Μη το συζητάς καθόλου κορίτσι μου, μια χαρά είστε, δόξα τη συνείδηση να λέτε! Να περιορίσετε μονάχα εσύ και η Μπέτυ λίγο το κάπνισμα γιατί θα χαλάσετε την υγεία σας. ...Όχι καλέ το τσιγάρο, το άλλο εννοώ, ξέρεις εσύ! Να μην τα λέμε όλα από το τηλέφωνο γιατί οι καιροί είναι περίεργοι και μπορεί να μας ακούει κανένα κακό αφτί!
…Μη δίνεις σημασία Λουκία μου σ΄ αυτά. Κανένα πρόβλημα δεν έχουν τα παιδιά και οι έφηβοι με τις αποδομήσεις. Αυτές είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες από ένα σωρό ινστιτούτα, λόμπυ και θινκ τανκς του εξωτερικού! Αυτοί που λένε ότι τα παιδιά παθαίνουν σύγχυση με το φύλο τους και την ύπαρξή τους, πως τους δημιουργούνται ψυχολογικά προβλήματα και μετατρέπονται σε άβουλους και ανενεργούς πολίτες, πως διαλύεται η ελληνική οικογένεια και κάτι άλλες τέτοιες συντηρητικούρες …Είναι φασισταριό του κερατά και ομοφοβικοί Λουκία μου αυτοί. Δεν χωράει αμφιβολία!
…Ποια Θράκη; Που τη θυμήθηκες πάλι αυτή; Ποια αναγνώριση των αυτοαποκαλούμενων τουρκικών συλλόγων μου λες; Κανένας δεν τολμάει να μιλήσει Λουκία μου, μη δίνεις σημασία λοιπόν! Οι σημερινοί Έλληνες είναι κότες! Ο λαός είναι τρομοκρατημένος και φιμωμένος από την άγρια φορολόγηση, από τις οργανωμένες μειοψηφίες και το παρακράτος. Και οι εκπρόσωποί του στο κοινοβούλιο, είναι εξουδετερωμένοι. Μόνο και μόνο με την υποψία πως ενδέχεται να χάσουν τις καρέκλες, τις αποδοχές, τις «ευκολίες» και τα προνόμιά τους κορίτσι μου, αυτοί δέχονται τα πάντα αδιαμαρτύρητα. Ξεφτιλίζονται και διασύρονται για να μας σώσουν, λέει. Αναγκάζονται δηλαδή για χάρη μας να πουλήσουν φτηνά, τα πιστεύω, τις αρχές, την πατρίδα και την ιδεολογία τους!   
Τέλος πάντων Λουκία μου, να μην σε απασχολώ άλλο γιατί είναι και αργά. Να δώσεις πολλά χαιρετίσματα στον άντρα σου τη Μπέτυ! Φιλιά παντού! Μάκια!


Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΠΙΘΗΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΣΟΤΡΕΛΟΣ


Δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν η άμοιρη μάνα που είδε τα παιδιά της στη Χιροσίμα να τα αρπάζει και να τα διαμελίζει στη στιγμή το ωστικό κύμα ή αν το νέο παλικάρι που ούρλιαζε φριχτά στο Ναγκασάκι επειδή του είχε πέσει το δέρμα από τα εγκαύματα της πυρηνικής ακτινοβολίας ή ακόμα, αν αυτός που αγωνίζονταν να ανασάνει κάτω από τα ερείπια που άφησε πίσω του το «Enola Gay» για να εξαντλήσει στη συνέχεια το υπόλοιπο της ζωής του μέσα στον εφιάλτη της πυρηνικής λαίλαπας, ήταν λιγότερο ή περισσότερο δυστυχισμένοι από τα υπόλοιπα αθώα θύματα εκείνης της απίστευτης θηριωδίας!
            «Γιατί ο άνθρωπος συμπεριφέρεται σαν τέλειος ηλίθιος;», αναρωτιόταν πριν από μερικές δεκαετίες ο βραβευμένος με το βραβείο Νόμπελ, Αμερικανός βιολόγος Albert Szent-Gyorgyi στο βιβλίο του «Ο Τρελλός Πίθηκος». «Τώρα, για πρώτη φορά στην ιστορία του ανθρώπου, υπάρχει η δυνατότητα να απολαύσει τη ζωή του, έχοντας κατανικήσει το κρύο την πείνα και την αρρώστια. Για πρώτη φορά μπορεί να ικανοποιήσει όλες του τις ανάγκες. Αντίστροφα, επίσης για πρώτη φορά στην ιστορία, ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να εξολοθρεύσει τον ίδιο του τον εαυτό μ’ ένα μονάχα χτύπημα και να καταστήσει ακατοίκητο τον όμορφο μικρό του πλανήτη. Οι επιλογές του όμως σήμερα δείχνουν ότι ο άνθρωπος αντιμετωπίζει αυτή την κατάσταση, με το τρωγλοδυτικό ακόμη μυαλό του. Συμπεριφέρεται ως ένας τρελλός πίθηκος».
            Όλα ξεκίνησαν στην πραγματικότητα στις 16 Ιουλίου 1945, όταν δηλαδή έγινε στην έρημο του Νιού Μέξικο η έκρηξη της πρώτης ατομικής βόμβας. Έξι χρόνια πριν, ο διάσημος φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν υπέγραφε μια επιστολή προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ Φράνκλιν Ρούσβελτ, ζητώντας να πλήξουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, στην κατάλληλη στιγμή, τη ναζιστική Γερμανία με μια βόμβα εξαιρετικής ισχύος, βασισμένη στην αρχή της διασπάσεως του ατόμου. Ο Ρούσβελτ ωστόσο τον Απρίλιο του 1945 απεβίωσε και έτσι η μοίρα έλαχε στον επόμενο πρόεδρο Χάρρυ Τρούμαν, να αποφασίσει αν είναι ή δεν είναι θεμιτό, να χρησιμοποιηθεί η ατομική βόμβα για να επισπεύσει το τέλος του πολέμου.
            Για να βοηθηθεί ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στο μεγάλο αυτό δίλημμα που αναπόφευκτα θα είχε ηθικές, πολιτικές και στρατιωτικές συνέπειες, συγκροτήθηκαν δύο επιτροπές. Η πρώτη με πρόεδρο τον υπουργό των στρατιωτικών, με πολιτικό εκπρόσωπο του Τρούμαν, με υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη, προέδρους τεχνολογικών ινστιτούτων και τον πρύτανη του Χάρβαρντ. Η δεύτερη επιτροπή, ήταν καθαρά επιστημονική. Επιπλέον, συγκροτήθηκε μια αντιπροσωπία βιομηχάνων, επιφορτισμένη να κρατά ενημερωμένες τις δύο αυτές επιτροπές με τις τελευταίες εξελίξεις!
            Η πρώτη επιτροπή συνέστησε στον Τρούμαν να χρησιμοποιήσει οπωσδήποτε τη βόμβα εναντίον της Ιαπωνίας, και μάλιστα όχι εναντίον ενός στρατιωτικού στόχου, αλλά εναντίον ενός στόχου εξαιρετικά ευαίσθητου στα αποτελέσματα της εκρήξεως. Μιας πόλεως δηλαδή, από αυτές που δεν είχαν ακόμα ισοπεδωθεί από τις συμβατικές αεροπορικές επιδρομές! Η δεύτερη επιτροπή των επιστημόνων, καταδίκαζε αποφασιστικά τη χρησιμοποίηση της ατομικής βόμβας για τον τερματισμό της συρράξεως, αναφέροντας σε κάποιο σημείο ότι «…οποιαδήποτε ανάγκη στρατιωτικής φύσεως πρέπει να υποτάσσεται στις πολιτικές ευθύνες, δηλαδή στον τρομερό κίνδυνο να δημιουργηθεί ένα ιστορικό προηγούμενο, του οποίου οι συνέπειες θα μπορούσαν να αποδειχθούν ανεξέλεγκτες για τις μέλλουσες γενεές»…
            Τη συνέχεια την γνωρίζουμε όλοι. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ πήρε την απόφαση να χρησιμοποιηθεί η βόμβα στις πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι. Η κατηγορηματικής σαφήνειας, κρυπτογραφημένη και αμετάκλητη διαταγή ανέφερε: «Ενεργήσατε όπως έχει προκαθορισθεί διά την 6 Αυγούστου»! Το ιστορικό προηγούμενο, δυστυχώς, είχε ήδη δημιουργηθεί!
            Αναμφίβολα, σήμερα η ανθρωπότητα ζει την πιο κρίσιμη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας της. Μια πρωτόγνωρη ανατροπή των μέχρι τώρα ισορροπιών σε παγκόσμιο επίπεδο, δημιουργεί ανησυχητική αστάθεια στο πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό γίγνεσθαι και μια άκρως επικίνδυνη ρευστότητα. Απλώνοντας τον παγκόσμιο χάρτη, διαπιστώνει κανείς ότι σε ολόκληρο το βόρειο ημισφαίριο, απ’ άκρου εις άκρον, υπάρχουν διάσπαρτες χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές, ικανές να εξαφανίσουν ολόκληρο τον πλανήτη - ένας θεός ξέρει πόσες φορές - και να τον καταντήσουν λόγω της ανθεκτικότητας τους στην πυρηνική ακτινοβολία, το «Βασίλειο της κατσαρίδας». Πυρηνικά διαθέτουν: Η Ρωσία, οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Πακιστάν, η Ινδία, το Ισραήλ και η Βόρειος Κορέα. Επίσης υπάρχουν χώρες που φιλοξενούν πυρηνικές κεφαλές ξένων συμφερόντων, όπως είναι η Τουρκία, η Αυστραλία, ο Καναδάς κ.α.         
Εμπρηστικές δηλώσεις εκτοξεύονται τελευταία ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Β. Κορέα, τις οποίες η διεθνής κοινότητα φαίνεται να τις εντάσσει σε ένα πλαίσιο ανταγωνισμού και πολιτικών σκοπιμοτήτων, κρατώντας στάση αναμονής για να εκμεταλλευτεί ενδεχομένως πιθανές ανακατατάξεις στις σφαίρες επιρροής. Παράλληλα δείχνει να έχει ξεχάσει τις περιπτώσεις εκείνες της περιόδου του ψυχρού πολέμου, όταν ο πυρηνικός συναγερμός και το «ατύχημα» έφτασαν μερικά μόλις χιλιοστά πάνω από το κόκκινο κουμπί και τον όλεθρο! 
-            «Θα δαμάσω σίγουρα και οριστικά με φωτιά, τον ψυχικά ανισόρροπο Αμερικανό ξεμωραμένο, δήλωσε ο Κιμ και συνέχισε: «Ο Αμερικανός πρόεδρος είναι ακατάλληλος για να διαθέτει το προνόμιο της ανώτατης ηγεσίας των ένοπλων δυνάμεων μιας χώρας, είναι σίγουρα ένας κακοποιός, ένας γκάνγκστερ που παίζει με τη φωτιά μάλλον, παρά ένας πολιτικός. Είναι ένα σκυλί που φοβάται και γαβγίζει δυνατότερα. Η Πιονγιάνγκ θα εξετάσει τα πιο σκληρά αντίμετρα στην ιστορία μετά την πιο θηριώδη κήρυξη πολέμου στην ιστορία που έκανε ο Ντόναλντ Τραμπ. Με έπεισε, αντί να με τρομάξει ή να με σταματήσει, ότι ο δρόμος που έχω επιλέξει είναι ο σωστός και είναι αυτός που πρέπει να ακολουθήσω μέχρις εσχάτων»!
-            «Ο Κιμ Γιογκ Ουν της Βόρειας Κορέας, ο οποίος είναι προφανώς ένας τρελός που δεν τον πειράζει να λιμοκτονεί ή να σκοτώνει το λαό του, θα δοκιμαστεί όπως ποτέ άλλοτε, δήλωσε ο Ντόναλντ σε σχετικό tweet. Και προσέθεσε: Οι ΗΠΑ θα αναγκασθούν να καταστρέψουν τελείως τη Βόρεια Κορέα. Ο Κιμ Γιογκ Ουν είναι ένας άνθρωπος πύραυλος ο οποίος βρίσκεται σε αποστολή αυτοκτονίας. Είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι για τη δευτερεύουσα επιλογή, που δεν είναι αυτή που προτιμούμε, αλλά αν ακολουθήσουμε αυτή την επιλογή, θα είναι καταστροφική για τη Βόρεια Κορέα. Αυτή, είναι η στρατιωτική επιλογή»!
-            Μόνον μια κατάληξη μπορεί να έχει ένας τέτοιος πόλεμος. Την ήττα της Βόρειας Κορέας. Αλλά με τι τίμημα; διερωτάται Αμερικανός αξιωματούχος.
            Ο «Τρελλός Πίθηκος» στις μέρες μας, τουλάχιστον όπως παρουσιάζεται στις οθόνες των τηλεοράσεων και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι «μισότρελος»! Κι αυτό είναι πολύ χειρότερο, γιατί τον τρελό τον αναγνωρίζεις εύκολα και εξ αρχής και τον απομονώνεις, ενώ τον μισότρελο κάποιες φορές τον αναγνωρίζεις όταν είναι ήδη πολύ αργά. Ας ευχηθούμε αυτή τη φορά να αποφύγει η ανθρωπότητα το …ιστορικό προηγούμενο, καθότι είναι βέβαιο πως το ιστορικό επόμενο, θα σηματοδοτήσει το τέλος του γαλάζιου πλανήτη!

Γιάννης Β. Δεβελέγκας
           

            

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

ΣΤΗ ΔΕΘ ...ΧΩΡΙΣ ΔΕΚΑΡΑ


                Έξω ακριβώς από το «Αλεξάνδρειον Αθλητικόν Μέλαθρον» τον Σεπτέμβριο του 1974, έρρεε δωρεάν από κάτι τεράστια γυάλινα δοχεία, η γερμανική μαύρη μπύρα που συνόδευε το παραδοσιακό σαλονικιώτικο σάντουιτς  με το πασαλειμμένο νερωμένη μουστάρδα λουκάνικο. Πιο πέρα, στον ίδιο χώρο των εγκαταστάσεων της Διεθνούς Εκθέσεως, ένα πρόχειρα στημένο πανί, προσέφερε στο ξέγνοιαστο πλήθος εντυπωσιακά κινηματογραφικά στιγμιότυπα από τα δύο τελευταία μουντιάλ του ¨66 και του ¨70. Λίγο πιο κάτω σε μια πλατειούλα που απλώνονταν ανάμεσα στα εμπορικά περίπτερα, ένας σχοινοβάτης προκαλούσε στα ίσια τον πανύψηλο πύργο του ΟΤΕ. Φτωχά πράγματα, μα πλούσιες ελπίδες για το αύριο!
-             Κάποιος είπε: «Έξω πάμε καλά»!
                Την ίδια ώρα, μέσα στο Αλεξάνδρειον Μέλαθρον, τα πράγματα δεν πήγαιναν καθόλου άσχημα. Ο κόσμος είχε πολύ κέφι και απολάμβανε το καθιερωμένο φεστιβάλ ελαφρού τραγουδιού και τη νεότατη τότε τραγουδίστρια Ελένη Βιτάλη, που αποσπούσε κόντρα στην κριτική επιτροπή το βραβείο του κοινού, με το τραγούδι «Χωρίς δεκάρα, πώς θα παντρευτούμε Μανωλιό μου…»!
                Σήμερα, σαράντα τόσα χρόνια μετά, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης συνεχίζει υποτονικά την πορεία και τον αναπτυξιακό της ρόλο, μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας, άρρωστης και πληγωμένης βαριά οικονομίας και βαθύ κοινωνικό αδιέξοδο. Στους γύρω δρόμους που είναι στολισμένοι με άπειρα κινέζικα φαναράκια και δράκους, για να θυμίζουν το γεγονός πως η Κίνα είναι η τιμώμενη για φέτος χώρα, οι οργανωμένοι διαδηλωτές εκφράζουν με τον δικό τους τρόπο τις αντιρρήσεις τους απέναντι στην ασκούμενη κυβερνητική πολιτική και πλαισιώνουν με τα συνθήματά τους τη μιζέρια, που πολιορκεί τη ζωή μας μέσα από την καθημερινότητα.
-            «Ποιος να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω, τι κρύβει ο Θεός για μας…» αναρωτιόταν κάποτε, παίρνοντας το Α΄ βραβείο στο φεστιβάλ της ΔΕΘ ο Τώνης Βαβάτσικος! «Ποιός να ξέρει τι κρύβει ο Θεός για μας;» πλανάται και σήμερα το ερώτημα γύρω από την Έκθεση. Ένα ερώτημα που άθελά του διαβρώνει τη χαρά που φτάνει στ’ αυτιά μας μέσα από τις συχνότητες των παιδικών φωνών!  
Μέσα η  Έκθεση λάμπει, ακολουθώντας τα σύγχρονα εφέ και τις εξελίξεις της τεχνολογίας και η προσπάθεια των διοργανωτών είναι αξιόλογη και σε ορισμένες περιπτώσεις εντυπωσιακή. Ωστόσο από τα πρόσωπα των επισκεπτών απουσιάζει η ανεμελιά. Είναι φανερό πως κάτι δεν τους επιτρέπει να απολαύσουν, όσο θα περίμενε κανείς, το όμορφα στολισμένο και πλέριο σε χρώματα και φωτισμό περιβάλλον. Πλούσια πράγματα, μα φτωχές ελπίδες για το αύριο!
Το Αλεξάνδρειον Αθλητικόν Κέντρον ή Παλέ ντε Σπόρ ή Σάλα Νίκος Γκάλης ή καλύτερα Nick Galis Hall όπως αναφέρεται στα σύγχρονα ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες, δεν περιλαμβάνεται πλέον στο πρόγραμμα της εκθέσεως και η μουσική των συναυλιών, ακούγεται από μια φτηνιάρικη υπαίθρια και εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες σκηνή, στο χώρο μπροστά από τη ΧΑΝΘ.
Το ενδιαφέρον τις τελευταίες δεκαετίες, μετακινήθηκε στη μεγάλη αίθουσα του Βελλίδειου Συνεδριακού Κέντρου, όπου παρελαύνουν σημαιοφόροι με τη σειρά που βγάζει η …κληρωτίδα, η φρούδα ελπίδα, η πολιτική σκοπιμότητα και ο καιροσκοπισμός!
Το πανηγύρι στο υπέροχο αυτό συνεδριακό κέντρο συνεχίζεται δυστυχώς πιο έντονα τα επτά τελευταία μίζερα χρόνια, με πρωταγωνιστές αρχηγούς πολιτικών κομμάτων που συνοδεύονται από στρατιά καλοπληρωμένων από τον ελληνικό λαό οικονομικών συμβούλων. Μιας θλιβερής κουστωδίας δηλαδή, που επειδή έτυχε κάποτε να πάρει ξώφαλτσα το αυτί τους, στα πανάκριβα κολέγια του εξωτερικού που τους έστειλε ο μπαμπάς τους ή στα συμπαθητικά ταβερνάκια των Εξαρχείων μεταξύ τυρού και αχλαδιού και οίνου παρεμβαλλομένου, τη θεωρία πως η ψυχολογία παίζει  καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη μιας οικονομίας, βαλθήκανε να μας πουλάνε συστηματικά φύκια για μεταξωτές κορδέλες και απίστευτα ψεύδη και υπερβολές, με σκοπό δήθεν να μας τονώσουν το ηθικό, ενώ στην πραγματικότητα ο στόχος τους είναι να αποκομίσουν πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη. Όλοι αυτοί, γνωρίζουν πολύ καλά πως …χωρίς δεκάρα γάμος δεν γίνεται, ούτε μπαίνει το στεφάνι στου Αι Γιάννη!
Αυτή η κατάσταση έχει σοβαρές συνέπειες και υψηλό κόστος που καλείται να το πληρώσει πάλι ο ελληνικός λαός. Μετά από τόσες και τόσες υποσχέσεις που απέχουν δραματικά από την αλήθεια, ακολουθεί μοιραία η απογοήτευση, η απαξίωση των θεσμών και η απουσία κάθε ίχνους ελπίδας. Ελπίδας, που μαζί με την ανάπτυξη, τη δουλειά, τη νομιμότητα, την αξιοπρέπεια και την ευημερία, είναι οι μόνοι παράγοντες που θα μπορούσαν να κρατήσουν όρθιο τον λαό μας αυτή τη δύσκολη περίοδο και να τον θωρακίσουν απέναντι σε εκείνους που επενδύουν στον φανατισμό...  
-          Κάποιος είπε: «Στα τσακίδια el dorado»!


Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

ΠΡΩΤΑ Ο …ΘΕΟΣ!!!


            Το όχημα τύπου χάμερ του αμερικανικού στρατού, ακινητοποιήθηκε κολλητά στο πεζοδρόμιο! «Λοχαγός Τόμας», μου συστήθηκε ο οδηγός του, και άπλωσε προς το μέρος μου ένα τεράστιο νέγρικο χαμόγελο. Εγώ του άπλωσα το χέρι! «Είμαι ο λοχαγός Τόμας του αμερικανικού στρατού», επανέλαβε αυτός, «και υπηρετώ στη βάση επικοινωνιών που είναι εδώ πιο κάτω».
Κάτι με ρώτησε, κάτι δεν του απάντησα όπως θα το ήθελε, ξεπέζεψε από το όχημα και βρεθήκαμε να πίνουμε μπύρες στο καφενείο ενός χωριού κοντά στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο! Έχω έναν συγγενή στην πατρίδα σου τη Νέα Ορλεάνη, του είπα, είναι παντρεμένος με μία Τεξανή και δεν περνάει καθόλου καλά μαζί της. Το περίεργο θα ήταν να περνούσε καλά, μου απάντησε εκείνος, και ξεκαρδίστηκε στα γέλια!
            Ας πάρουμε όμως την ιστορία μας από την αρχή! Μια βδομάδα νωρίτερα με είχε καλέσει στο γραφείο του ο στρατηγός διοικητής της μεραρχίας του Κιλκίς, όπου υπηρετούσα λίγο πριν εκπνεύσει η δεκαετία του ογδόντα, ως λοχαγός Μηχανικού.
-            Τελευταία σου αποστολή είναι αυτή, μου είπε. Τον άλλο μήνα φεύγεις με μετάθεση και θέλω μέχρι τότε να μου φέρεις το τοπογραφικό διάγραμμα αυτής της περιοχής – μου έδειξε με το στυλό του στον χάρτη- που βρίσκεται κοντά στα αρχαία ορυχεία χρυσού του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Εκεί παλιά υπήρχε ένα μοναστήρι και οι κάτοικοι της περιοχής θέλουν οπωσδήποτε να σκάψουν τα ερείπια και να ξανακτίσουν την ιστορική εκκλησία του, για να λειτουργούνται! Το ζήτησαν επίμονα ο δήμαρχος και ο νομάρχης!
            Με έπιασε απελπισία. Η περιοχή ολόκληρη ήταν απόκρημνη, η έκταση της ερειπωμένης μονής μεγάλη, η αποτύπωση του εδάφους έπρεπε να είναι λεπτομερής, τα μέσα που είχα στη διάθεσή μου απαρχαιωμένα και ο διατιθέμενος χρόνος γι αυτή την εργασία σχεδόν ανύπαρκτος. Ωστόσο, η επιθυμία του στρατηγού, που ήταν επιθυμία του νομάρχη, που ήταν επιθυμία του  δημάρχου, που ήταν επιθυμία του κυρίαρχου χωριού …ήταν διαταγή!
            Χωρίς να χρονοτριβώ, έβγαλα τη στολή, φόρεσα ένα άνετο τζιν παντελόνι και μια πουκαμίσα, μπήκα στο ΙΧ αυτοκίνητό μου και τράβηξα γραμμή για το χωριό με τους …ευλαβικούς κατοίκους, για να συλλέξω τις πρώτες πληροφορίες, χωρίς να φαίνεται η ιδιότητα μου. Στο έμπα του χωριού συνάντησα την πρώτη εκκλησία, μετά την πρώτη στροφή την δεύτερη, λίγο πιο μικρή σε μέγεθος από την πρώτη, και φτάνοντας στην κεντρική πλατεία έπεσα πάνω σε έναν πανέμορφο και μεγαλοπρεπή ναό! Προβληματίστηκα!
-            Ωραίες εκκλησίες έχετε στο χωριό σας, απευθύνθηκα προς την παρέα που κάθονταν στο διπλανό τραπέζι του καφενείου που βολεύτηκα.
-            Και που να δεις την καινούρια που θα φτιάξουμε τώρα, μου απάντησε ένα από τα γεροντάκια. Πρώτα ο Θεός, θα χτιστεί στην πλαγιά που βλέπεις απέναντι. Εκεί παλιά, υπήρχε ένα μοναστήρι, που το είχανε φτιάξει οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου και το επισκεπτόντουσαν συνέχεια! Μας έταξε ο δήμαρχός μας, πως θα «ψήσει» τον στρατηγό για να μας τη φτιάξει ο στρατός ίδια κι απαράλλαχτη, όπως ήταν πριν την κάψουν, για να έχουμε έναν τόπο αγιασμένο και να εκκλησιαζόμαστε!   
-            Και οι άλλες εκκλησίες που έχετε στο χωριό; Τον ρώτησα τάχα αδιάφορα.
-            Αυτές είναι καινούριες και δεν κατεβαίνει εύκολα ο Θεός να τις επισκεφτεί, προσφέρθηκε να με κατατοπίσει ένας άλλος παππούς από το παραδίπλα τραπέζι που μέχρι τότε παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τη συζήτηση!. Θέλει το σπίτι Του ο Κύριος, το κανονικό, συμφώνησαν και οι άλλοι!
            Οι τρεις σειρές με τη ντόπια ρακή που ακολούθησαν, κάψανε τους ουρανίσκους των χωρικών και κάμψανε τις αντιστάσεις τους. Έτσι, δεν άργησαν να μου εμπιστευτούν τα πάντα, γύρω από το επτασφράγιστο μυστικό τους. Πως δηλαδή, κάποιοι συγχωριανοί τους, είχαν δει τελευταία τρεις ξένους μέσα στο σκοτάδι, με χάρτες και ανιχνευτές χρυσού, κάτι να ψάχνουν στα ερείπια της Μονής και να σκαλίζουν το σημείο που ήταν παλιά το πλατύσκαλο του πρόναου της εκκλησίας. Κι αυτό το κάτι, δεν θα μπορούσε να είναι τίποτε άλλο από λίρες, χρυσαφικά και φλουριά Κωνσταντινάτα!
            Εγώ ωστόσο έπρεπε να κάνω τη δουλειά μου! Έτσι την επομένη, με δύο βοηθούς που είχα μαζί μου και τα τοπογραφικά μας όργανα, αφήσαμε το στρατιωτικό τζιπάκι μπροστά στα ερείπια και ανηφορήσαμε την πλαγιά, αναζητώντας το πλησιέστερο τριγωνομετρικό σημείο. Στην επιστροφή, μας περίμενε μια έκπληξη. Είχανε μαζευτεί περισσότεροι από πενήντα νοματαίοι και μας ρωτούσανε επίμονα πότε θα έρθουν οι μπουλντόζες για να σκάψουν.
-            Θα έρθουν και αυτές με τη σειρά τους, μην ανησυχείτε, τους αποκρίθηκα συγκαταβατικά για ν’ αποφύγω το διάλογο.
            Τις επόμενες μέρες ο αριθμός των θεατών – παρατηρητών αυξήθηκε αλματωδώς. Μόνο ο δήμαρχος, ο νομάρχης και κανα-δυό βουλευτές, λείπανε απ΄ την παρέα!
            Εκείνο λοιπόν ήταν το μεσημέρι που συναντηθήκαμε με τον Τόμας και πίναμε τις μπύρες μας, ενώ αυτός όλο και κάτι με ρωτούσε κι εγώ όλο και κάτι δεν του απαντούσα όπως θα ήθελε! Κάποια στιγμή δεν άντεξε και μου έταξε πως αν του έδινα τις άκρες του οικοπέδου του μοναστηριού θα έφτιαχνε αυτός το τοπογραφικό το βράδυ στη Βάση και θα μου το έδινε έτοιμο την επομένη το πρωί! Έτσι και έγινε!
            Της επομένη μου έφερε έναν ντοσιέ που είχε μέσα διπλωμένο το τοπογραφικό διάγραμμα πλήρες, όπως μου το είχε υποσχεθεί!
-            Επιβεβαιώθηκε! μου είπε, όσο εγώ έτριβα τα μάτια μου γιατί δεν πίστευα ότι το είχε φτιάξει μέσα σε λίγες ώρες. Το ανατολικό μπλοκ όπου να ‘ναι καταρρέει, συνέχισε, κι εμείς θα φύγουμε από εδώ και ίσως και να μη ξαναβρεθούμε. Κράτα το τοπογραφικό, σαν δώρο από μένα για να με θυμάσαι! Μόνο πρόσεξε μην το παρουσιάσεις αμέσως στους προϊσταμένους σου γιατί δεν θα σε πιστέψουν ότι το έκανες τόσο γρήγορα! Την τεχνολογία αυτή, ίσως την πάρετε κι εσείς μετά από μια δεκαετία.
-            Ούτε εγώ το πιστεύω, του είπα! Θα πάω αύριο να το τσεκάρω κι αν είναι σωστό, πρώτα ο Θεός, θα το παρουσιάσω μια μέρα πριν πάρω την μετάθεσή μου!
-            Πρώτα ο …Θεός! Επανέλαβε κι ο Τόμας και κοίταξε ψηλά στον ουρανό, προς το …διάστημα!

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΥΓ: Θα ήταν καλύτερος ο κόσμος αν ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε τον Θεό (θρησκεία) περισσότερο για την κάλυψη των πνευματικών, και λιγότερο των υλικών του αναγκών ή τον  …Θεό (επιστήμη, κατά τον Τόμας), πρωτίστως προς όφελος της ανθρωπότητας και δευτερευόντως για την εξυπηρέτηση των πολιτικών και των οικονομικών του συμφερόντων!    

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΦΑΝΩΣ, ΕΧΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥΣ!

   
        Που λέτε φίλοι μου, εκείνον τον Γεωργίου τον προστατεύει μετά πάθους η τρόικα. Τους πιάνει αμόκ και πανικός τους δανειστές, μήπως και τον δικάσει η ελληνική δικαιοσύνη! Προφανώς θα έχουνε τους λόγους τους …να πούμε!
Η αμερικανική κυβέρνηση και το Χάρβαρντ πάλι, κρατούσανε το σελφομπάστουνο για να τραβάει σέλφι ανά τον κόσμο, ο πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς, και να συμπληρώνει έτσι το άλμπουμ με τις φωτογραφίες από το Καστελλόριζο! Προφανώς θα είχανε τους λόγους τους κι αυτοί …να πούμε!

Τους τρεις Ευρωπαίους εμπειρογνώμονες του ΤΑΙΠΕΔ που κατηγορούνται για απιστία, επειδή δεν απέδωσαν τόκους και ζημίωσαν με αυτό τον τρόπο το Ελληνικό Δημόσιο, τους προστατεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση και τους παρέχει ασυλία, εκβιάζοντας μάλιστα ωμά και απροκάλυπτα την Ελλάδα. Προφανώς θα έχει τους λόγους της η «Ένωση» …να πούμε!

Τους τραπεζίτες για τα θαλασσοδάνεια, των κομμάτων, των μεγαλοεργολάβων και των καναλαρχών, τους προστατεύουν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις με νόμους που προσβάλουν βάναυσα τον ελληνικό λαό. Προφανώς θα έχουν τους λόγους τους …να πούμε!

Οι συνδικαλιστές είναι στο απυρόβλητο και όχι μόνο προστατεύονται σκανδαλωδώς αλλά και αμείβονται σκανδαλωδώς για τις υπηρεσίες τους στα κόμματα! Προφανώς κι αυτά θα έχουνε τους λόγους τους …να πούμε!

Άκουσον άκουσον! Τα ταμεία τον πολιτικών κομμάτων και των ποδοσφαιρικών συλλόγων τα προστατεύει σθεναρά από τον ΣΔΟΕ, η ίδια η «Δημοκρατία»! Για προφανείς λόγους …να πούμε!

Τη διακίνηση ναρκωτικών στο κέντρο την Αθήνας και την εμπορεία των λαθραίων ειδών στην Ερμού και την Πανεπιστημίου ίσως και να τις προστατεύουν – ίσως λέω - το κράτος, η αστυνομία, οι εισαγγελείς, ο Δήμος, ακόμη και οι καταστηματάρχες που λογικά θα έπρεπε, (αφού θίγονται οικονομικά απ’ τα λαθραία εμπορεύματα), να έχουν πάρει βρεγμένες σανίδες και να τους κυνηγάνε. Ενδεχομένως να έχουν τους δικούς τους λόγους ο καθένας! Ενδεχομένως λέω …να πούμε!

Την ανομία στα Εξάρχεια, όλες οι κυβερνήσεις την ανέχονται έως και την ενθαρρύνουν. Ακόμα κι αυτές που διατυμπάνιζαν πως θα βγάζανε τις κουκούλες από τους κουκουλοφόρους μέσα σε μια μέρα, «λόγο στο λόγο και ξεχαστήκανε, τις πήρε ο πόνος και νυχτωθήκανε» που λέει και το σχετικό άσμα! Προφανώς θα είχαν και θα έχουνε τους λόγους τους …να πούμε!

Τους μετανάστες, τους λαθρομετανάστες και τους πρόσφυγες, τους προστατεύουν οι ΜΚΟ, τις περισσότερες φορές χωρίς να σέβονται το «κυρίαρχο» κράτος! Αυτές, είναι βέβαιο πως έχουνε τους λόγους τους …να πούμε!

Όλους τους υπουργούς και τους βουλευτές, τους προστατεύουν υπερβολικά οι αντισυνταγματικοί νόμοι που ψηφίστηκαν από τους ίδιους! Προφανώς θα υπάρχει σοβαρότατος λόγος γι αυτό. Κάτι παραπάνω θα ξέρουν αυτοί που τους ψηφίσανε …να πούμε!

Ακόμα που λέτε παιδιά! Για την κακή διαχείριση των τελευταίων σαράντα ετών και την κατασπατάληση του δημόσιου πλούτου, κανείς δεν ανέλαβε ευθύνη, κανείς δεν φταίει και κανείς δεν ζήτησε ποτέ συγνώμη. Προστατεύονται όλοι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο από έναν ολόκληρο λαό! Προφανώς θα έχει και ο λαός τους λόγους του για να τους προστατεύει …να πούμε!

Κι εγώ όμως, μη νομίζετε πως είμαι κανένα κορόιδο. Έχω κι εγώ την προστασία μου! Είμαι πανούργος, δαιμόνιος, πολυμήχανος, υπερήφανος, αγωνιστής, επαναστάτης, σκέτος Τσε Γκεβάρας και βάλε! Και προπαντός, άξιος απόγονος των αρχαίων Ελλήνων και των Καραϊσκάκηδων να πούμε! Έχω κι εγώ τις δικές μου τις ασπίδες και τα στάνταρ προστασίας:

Ωραία, βρήκα παχιά σκιά για το καινούριο μου το επί τέσσερα, είμαι πολύ χαρούμενος, σχεδόν ευτυχισμένος!

-            Γυναίκα, πιάσε ένα αντηλιακό με δείκτη προστασίας πεντακόσια! Και που ‘σαι, τσάκω κι εκείνη την καπελούθρα την ψάθινη δίπλα στα ψαροντούφεκα να πούμε! Έτσι μπράβο κορμάρα μου, αρχοντικά πράματα! Να κάνουμε παλιό κατάσταση απάνω στην ξαπλώστρα, με όλους τους σχετικούς τους δείκτες προστασίας …να πούμε! Χτύπα στα γρήγορα και μία καφεδιά!
-            Αργότερα Χαράλαμπε η καφεδιά! Ο γιατρός είπε πως πρέπει να πάρεις πρώτα το χάπι για την πίεση. Προφανώς θα έχει τους λόγους του …να πούμε!

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

ΦΡΟΥΡΑ! ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η …ΦΡΟΥΡΑ;

Η κατάσταση έχει αγριέψει πολύ τελευταία! Παλιά ας πούμε, πριν εμφανιστούν οι τρόικες, οι θεσμοί και τα κουαρτέτα στην Ελλάδα, η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά! Ήμασταν μόνοι μας, ελεύθεροι κι ωραίοι!   
Φρουρά! Φρουρά!
Τι θέλει πάλι αυτός…!  Παιδί, πιάσε μια μπυρίτσα!
Εκείνη την εποχή που λες δικέ μου, ο αγώνας για τα δίκια του λαού δικαιώνονταν κανονικότατα! Τσάκωνες ας πούμε παραμάσχαλα μια εφημερίδα της αλλαγής και της προόδου - να δείχνεις, και καλά, διανοούμενος - έκανες μια βόλτα στα δικά μας καφενεία, πέρναγες κι από τα γραφεία του κόμματος για το «παρών», και τσούπ, τσίμπαγες μια θεσούλα, στο Δημόσιο ας πούμε. Εύκολα!    
Φρουρά! Φρουρά!
Τι να θέλει πάλι ο παίχτης…!  Παιδί, φέρε ακόμα δυο σουβλάκια!
Είχες ας πούμε, φλέβα καλλιτεχνικιά και ήθελες να χτυπήσεις μια δουλίτσα στα κρατικά ή να τσεπώσεις ένα πρίμο για να γυρίσεις μια ταινία του σινεμά; Εύκολο! Πήγαινες στο υπουργείο πολιτισμού όπου …λεφτά υπήρχαν:
-          Και είχες δράση σοσιαλιστική κατά της χούντας; Σε ρώταγε το υπουργείο.
-          Μεγάλη! Απάνταγες εσύ.
-          Μα ήσουνα οκτώ χρονών παιδί τότε;
-       Το έχουμε παράδοση στα μέρη μας να βγαίνουμε στο κλαρί από τα γεννοφάσκια μας, ξανά απάνταγες εσύ χωρίς να κωλώσεις! Αφού να σκεφτείς, όταν ήρθε ο δημοκρατικός στρατός στο χωριό μας για να κάνει παιδοσώσιμο, δε βρήκε κανένα παιδί! Είχανε βγει όλα στην αντίσταση από δύο χρονώ. Και η απόδειξη; Όλοι όσοι ήτανε τότε βρέφη, παίρνουνε σήμερα σύνταξη αντιστασιακού!
-    Très bien σύντροφε, έλεγε το υπουργείο που μιλούσε καλά τα Γαλλικά. Θα σου δώσω τριάντα εκατομμύρια για τα πρώτα έξοδα της ταινίας, αρκεί να μου πεις τις πέντε λέξεις κλειδιά για τα …φρονήματα!
-          Εύκολο, απάνταγες εσύ: Φράξια, σέχτα, γκρούπα, κούτβης και αγκιτάτσια, ας πούμε!
-         Άριστα! Vous avez passé le test mon chér! Πήγαινε τώρα στο ταμείο σύντροφε, να πάρεις το χρήμα! Μόνο που σήμερα, ξέρεις,  το δίνουμε σε γιεν, από κάτι υπόλοιπα που ξεμείνανε από ένα δάνειο που πήραμε από τους Γιαπωνέζους για να καλύψουμε το …δημοκρατικό έλλειμμα της χώρας!
Φρουρά! Φρουρά! Ε! Η φρουρά πού είναι;   
Τι να θέλει πάλι ο μέγιστος…!  Παιδί, δυο παγωμένες ακόμα και στα σβέλτα, γιατί βιαζόμαστε!
Και κοίτα τώρα πως καταντήσαμε αδερφέ μου με τα μνημόνια! Για να διορίσεις το παιδί σου κάπου μόνιμα ας πούμε, πρέπει να φτύσεις αίμα! Δεν είδες τι έπαθε ο καημένος ο υπουργός τις προάλλες με τους συμβασιούχους της καθαριότητας; Κόντεψε να πέσει στην κατάθλιψη ο άνθρωπος, που αναγκάστηκε να τους απολύσει όλους, γιατί έτσι τους καπίνησε του Σόιμπλε και της Μέρκελ!
Φρουρά! Φρουρά! Φρουρά!
Αρχίζει να μου τη βαράει στα νεύρα αυτός ο γίγαντας!  Παιδί, συγχύστηκα και μ’ έπιασε λιγούρα. Τσάκω μια σειρά ακόμα, περιποιημένη!
-       Για να σου δώσω να καταλάβεις σύντροφε, εγώ έχω ένα γιο. Καλό παιδί και με αρχές, αλλά κομμάτι «ακατοίκητος» ας πούμε. Επειδή όμως δεν είναι πρέπον για έναν υψηλόβαθμο υπάλληλο ασφάλειας της Βουλής, όπως είναι η αφεντιά μου, να  «φτιάχνεται» ο γιος του στα εγκαταλειμμένα των Εξαρχείων και να γυρίζει απ’ εδώ και απ’ εκεί σα ρεμάλι, πήγα κατευθείαν στον υπουργό ταχτοποίησης του πολίτη και του λέω:
-       Τόσους και τόσους άχρηστους βάλατε σε θέσεις συμβούλων, σε επιτροπές και σε γραφεία κύριε υπουργέ, δεν θα βρεθεί μια θεσούλα για τον Φίφη μου;
-          Σε τι πράμα έχει εμπειρία ο Φίφης; μου λέει εκείνος.
-       Βγάζω κι εγώ και του δείχνω κάτι φωτογραφίες που είχα πρόχειρες στην τσέπη από την παρέλαση των γκέηδων, όπου φαινόταν καθαρά ο Φίφης να κρατάει ένα μεγάλο πανό δίπλα στον υπουργό οικονομίας και στον στρατηγικό σύμβουλο του πρωθυπουργού. Άλλη μία που φαινότανε ο Φίφης πάλι να προσκυνάει στο μνημείο των πεσόντων της ΕΡΤ. Και άλλη μία τρίτη, που έδειχνε το παιδί να κρατάει με το ένα μόνο χέρι, έντεκα μολότοφ αναμμένες! Δουλειά για το Γκίνες δηλαδή! Τρελάθηκε προς στιγμήν ο υπουργός από τη χαρά του, αλλά μετά προβληματίστηκε.
-            Με τέτοια προσόντα έχουμε πολλούς, μου λέει τελικά, κάτι ξεχωριστό δεν έχει ο Φίφης;
-    Πως, του απαντάω εγώ, έχει τερματίσει όλες τις πίστες στο διαδραστικό  παιχνίδι «Πόλεμος των Άστρων» στο πλέι στέισον, ας πούμε!
-      Διαδραστικό είπες; Τέλεια, μου απαντά εκείνος. Τέτοιους νέους ψάχνουμε να βρούμε. Δικά μας δηλαδή παιδιά, με σπουδαία προσόντα και εμπειρίες, για να τα προσλάβουμε στην ΚΥΔ, στην Κεντρική Υπηρεσία Διαστήματος.
Φρουρά! Φρουρά! Φρουρά! Φρουρά! Φρουρά! Φρουρά!
Κόλλησε τη βελόνα πάλι ο τιτάνας…!  Παιδί! Γλυκό δεν έχει το κατάστημα; Άιντε, πιάσε δύο συκαλάκια και στα γρήγορα, γιατί πρέπει να ψάξω να βρω που έχει λουφάξει η φρουρά!
-          Δε μου λες σύντροφε, εσύ δεν είχες μία κόρη;
-          Ναι έχω, και είναι ακόμα άνεργη!
-          Ωραία λοιπόν! Εύκολο! Θα την τρυπώσουμε κι αυτήν στην ΚΥΔ.
-   Μου λες αλήθεια σύντροφε; Δεν κοροϊδεύεις; Υπάρχει όντως Κεντρική Υπηρεσία Διαστήματος;
-         Γιατί; Σάματις υπάρχει φρουρά συνάδελφε! Σάματις υπάρχει και φρουρά;...ας πούμε!


Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

ΤΑ ΕΚΦΥΛΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ


Η κυρία Ζένια - άκομψα πλουτήσασα στην προ οικονομικής κρίσης εποχή -  άνοιξε τα μάτια της αγχωμένη από την έγνοια της πρωινής συνεδρίας στη λέσχη των ακτιβιστών, καμάρωσε για λίγο το ολόγυμνο κορμί της μέσα στον τεράστιο καθρέφτη που ήταν καρφωμένος στο ταβάνι της κρεβατοκάμαρας , ανακλαδίστηκε για κάμποσα ακόμη δεύτερα πάνω στα μεταξωτά της σεντόνια, και ύστερα γλίστρησε μέσα στις candy crocs δερμάτινες παντόφλες της, αποφασισμένη να ξεκινήσει την ημέρα της.  
-             Ένα σωρό δουλειές έχω να κάνω σήμερα, μουρμούρισε βαριεστημένα!
Αφού τελείωσε στα γρήγορα έναν τυπικό έλεγχο στην κουζίνα για να σιγουρευτεί πως ο άντρας της είχε μαζέψει το τραπέζι του πρωινού του πριν πάει στη δουλειά, και πως ο γιος της έφυγε για το σχολείο παίρνοντας μαζί του και τη σάκα, άφησε να της ξεφύγει ένας μικρός αναστεναγμός ανακούφισης και όδευσε ικανοποιημένη προς την τουαλέτα για να …φρεσκαριστεί!
Δυο ώρες αργότερα, με ριγμένο πάνω της κάτι από την ανοιξιάτικη κολεξιόν του οίκου Dior, έμπαινε στο πολυτελές κατάστημα υποδημάτων «Ζακλίν»:
-             Καλησπέρα σας κυρία μου. Καθίστε!
-             Ευχαριστώ! Θα ήθελα να αγοράσω ένα ζευγάρι γόβες σε απόχρωση του ροζ!
-   Μα, αυτή είναι μια εξαιρετική επιλογή κυρία μου, σας θαυμάζω για το γούστο σας. Της είπε ο καταστηματάρχης περιχαρής. Λείπουν αυτή τη στιγμή τα κορίτσια και θα σας εξυπηρετήσω εγώ προσωπικά. Ποιό είναι το νουμεράκι σας παρακαλώ;
-             Το σαρανταπέντε, απάντησε ανέκφραστα η Ζένια.
-             Μπαρντόν; Απόρησε ο καταστηματάρχης που ήτο γαλλομαθής!
-              Το σαράντα - πέντε, αντιγύρισε ολίγον θυμωμένα η Ζένια που ήτο «elinomathis»!
-             Είναι για σας; Ρώτησε κάπως αμήχανα ο καταστηματάρχης.
-             Όχι βέβαια! Είναι για το …σχολείο!
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή!
Δύο εβδομάδες νωρίτερα, ο Διευθυντής του Γυμνασίου που πήγαινε ο γιος της ο Λελές (Εκ του Αλέξανδρος), ενημέρωσε τους γονείς πως από την μεθεπόμενη Δευτέρα θα άρχιζε σύμφωνα με το πρόγραμμα του υπουργείου παιδείας, η θεματική εβδομάδα με αντικείμενο «Σώμα και Ταυτότητα». Άξονες του προγράμματος θα είναι: α) Η διατροφή και η ποιότητα ζωής. β) Η πρόληψη του εθισμού και των εξαρτήσεων και γ) Οι Έμφυλες ταυτότητες!
Για το περιεχόμενο των δύο πρώτων αξόνων, κάτι κατάλαβε η Ζένια. Αλλά τον τρίτο; Τι να σημαίνει τάχα έμφυλες; Αναρωτήθηκε! «Μάλλον θα εννοούσε έκφυλες ο βλάκας», είπε από μέσα της!
Ωστόσο, ο αρχικός της προβληματισμός μετατράπηκε σε πλέριο ενθουσιασμό, όταν ο Γυμνασιάρχης και μία εκπρόσωπος του υπουργείου που παρίστατο, τους εξήγησαν με κάθε λεπτομέρεια, ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στο βιολογικό και το κοινωνικό φύλο, πως είναι ζήτημα εθνικής αξιοπρέπειας πλέον η αποδόμηση των έμφυλων στερεοτύπων, και τέλος, πως η μάστιγα των ομοφοβικών και των τρανσφοβικών αντιλήψεων πρέπει να εκλείψει παντελώς από την κοινωνία και το σχολείο! Ήταν μάλιστα τόσο μεγάλος ο ενθουσιασμός της, που όταν λίγο μετά συνάντησε τις φίλες της στο κομμωτήριο και στη λέσχη των ακτιβιστών, δεν μπορούσε να τον συγκρατήσει!
-   Που να σας τα λέω κορίτσια! Αυτές κι αν είναι εξελίξεις στο σχολείο… τα φύλα που γνωρίζαμε τελείωσαν, πεθάνανε, δεν είναι πλέον δύο αλλά πέντε, μπορεί και έξι, μπορεί και περισσότερα!
-   Ωραία, απάντησε η πρόεδρος της λέσχης και ενεργό στέλεχος διαφόρων ΜΚΟ. Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται! Εμείς, συνέχισε, έχουμε ετοιμότητα να διαθέσουμε στα σχολεία τους δικούς μας εκπροσώπους των φορέων όπως: ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους, ετεροφυλόφιλους, φυλομεταβατικούς, αμφισεξουαλικούς, ασεξουαλικούς κ.α., για να ενημερώσουν τα παιδιά και κυρίως να υλοποιήσουν, όπως προτείνει το υπουργείο, τις δικές τους βιωματικές δραστηριότητες, με διαδραστικά παιχνίδια και θεατρικά δρώμενα!   
Τα λόγια της προέδρου, ράπισαν αρμονικά τις πιο ευαίσθητες χορδές της Ζένιας. Τέτοια ευτυχία είχε να νοιώσει από την ημέρα που γέννησε τον μονάκριβο Λελέ της και της ανήγγειλαν στο μαιευτήριο: ΑΓΟΡΙ! Επέστρεψε γρήγορα στο σπίτι, αφού πρώτα παρήγγειλε έτοιμο φαγητό από το ντιλιβεράδικο «Η Κουζίνα της Μαμάς» και περίμενε τον Λελέ να γυρίσει από το σχολείο.
Λελέ μου που να σου τα λέω! Είμαι πολύ χαρούμενη σήμερα! Σε δυο βδομάδες από τώρα θα αρχίσει η Θεματική Εβδομάδα στο σχολείο σου, με θέμα τις έμφυλες ταυτότητες και την αποδόμηση των στερεότυπων. Σήμερα όλοι γνωρίζουμε ότι η σεξουαλικότητα είναι ρευστή και ότι η ετεροφυλοφιλία δεν είναι πια ο κανόνας! Μου λες σε παρακαλώ, με ποιο δικαίωμα αποδίδει ο γιατρός αυθαίρετα το φύλο κατά τη γέννηση ενός παιδιού; 
-   Μαμά σου έχω πει χίλιες φορές να μη με λες Λελέ αλλά Αλέξανδρο, όπως με βάφτισαν. Και δεύτερον, πως δεν θα φάω γιατί έχω κανονίσει με την παρέα να πάμε στο κολυμβητήριο για καταδύσεις!
-   Επειδή όμως, συνέχισε απτόητη η Ζένια, δεν τους πολυεμπιστεύομαι αυτούς που χρόνια τώρα διαλύσανε την παιδεία και το κράτος, σκέφτηκα πως καλό θα ήταν να βρούμε εμείς εδώ στο σπίτι το κοινωνικό σου φύλο! Γι’ αυτό σου αγόρασα αυτές εδώ τις ροζ γόβες, για να τις δοκιμάσεις! Μόνο που δεν βρήκα ακριβώς στο νούμερό σου και ίσως να σε στενέψουνε λιγάκι! Αλλά δεν πειράζει, και να μην σου κάνουν, ίσως γνωρίζοντας πως είναι δικές σου, να σου κάνει κλικ, να αποδομήσεις τα στερεότυπα και να αναγνωρίσεις το δικό σου φύλο! Ας είναι και ξεχωριστό, κάποιο καινούριο που να μην το έχουνε οι άλλοι!
-   Μάνα σε επηρεάσανε μου φαίνεται αυτές οι αλλόκοτες που κάνεις παρέα! Τα χρωμοσώματά μου είναι μια χαρά και δεν έχουνε καμιά ανωμαλία. Εσύ με τα μυαλά σου μάλλον δεν τα πας καλά! Εξάλλου αυτό το πρόγραμμα με τις έμφυλες ταυτότητες έχει εφαρμοστεί το ίδιο ακριβώς στην Αυστραλία και αποσύρθηκε γιατί απέτυχε. Παρατηρήθηκε μάλιστα εκεί το φαινόμενο, μέσα σε ένα μόλις έτος, διακόσια πενήντα παιδιά να παρουσιάσουν την διαταραχή «Δυσφορία γένους» και να τα τρέχουν οι γονείς τους στους ψυχιάτρους. Και πολλά άλλα παιδιά στην Νέα Ουαλία της Αυστραλίας, να έχουν πάθει σύγχυση με το φύλο τους και να επιθυμούν να γίνουν τρανς!
-   Αυτά είναι παραμύθια των συντηρητικών! Εκνευρίστηκε η Ζένια!
-   Καθόλου, το διάβασα στην επίσημη ιστοσελίδα της Daily Telegraph πρόσφατα. Ευτυχώς, συνέχισε ο Αλέξανδρος, που αντικατέστησαν οι Αυστραλοί αυτό το ύπουλο πρόγραμμα με ένα πραγματικό αντι-εκφοβικό (Αντι-μπούλιγκ). Είναι άλλο πράγμα να σεβόμαστε όλοι την διαφορετικότητα των άλλων και τις σεξουαλικές τους επιλογές, και άλλο να μας περιγράφει στο σχολείο ο κάθε «ιδιαίτερος» τα βιώματά του με το ζόρι!
-             Φεύγω τώρα μάνα, γεια χαρά! Και που είσαι, μην τις πετάξεις τις ροζέ τις γόβες! Θα τις φορέσω του χρόνου στην παρέλαση για να ευχαριστηθούνε οι επίσημοι της πολιτείας!
-   Που πας παιδί μου μεσημεριάτικα με τα βατραχοπέδιλα; Θα σε δούνε στη γειτονιά και θα πούνε ότι στην οικογένειά μας έχουμε συντηρητική σκέψη και σκουριασμένα στερεότυπα! Γιατί δεν με ακούς μία φορά κι εμένα και είσαι ξεροκέφαλος σαν τον πατέρα σου; Τι θα πω στον κόσμο που θα σε δούνε έτσι, σ’ αυτό το χάλι; 
-   Πες τους, απάντησε ο Αλέξανδρος ειρωνικά, πως ο γιός σου πήρε μαζί του τα βατραχοπέδιλα και πηγαίνει στο κολυμβητήριο για να ντυθεί γοργόνα και να αποδομήσει τον Αλέξανδρο!!!
-   Θεέ μου τι τραβάω η δόλια μάνα. Αυτό το παιδί βάλθηκε να με καταστρέψει!
Γιάννης Β. Δεβελέγκας